Sorry kung bigla kong naisip na bitawan ka. sana bigla mo din maisip na hindi ko naman ginustong mangyari to,wala naman kasing pagbabago.
— (via imsimplysansan)

I ain’t asking you to be the best guy ever, I just want you to be here. Here beside me while Im slowly eating by sadness.

Lahat ng sakit bumabalik. Lahat ng sama ng loob na tinago ko 2 years ako naramdaman ko na naman. Lahat ng yun, eto ramdam na ramdam ko. Bakit kailangan bumalik. Bakit kailangan ganun pa rin. Ayoko na. Napapagod na po ako ng ganito. Wasak na wasak na ako. Ito na ba yung tinatawag nilang karma? Handa naman ako eh. Pero pucha naman! Isa isa lang. Wag naman sabay sabay. Nakakatakot eh. Takot na takot na ako. Ayoko na.

veganvibez:

do you know how scary it is to acknowledge how strong your feelings are for someone and your brain is like “maybe you love them” and you’re like SHUT THE FUCK UP BRAIN YOU DONT KNOW SHIT

Little blip.

Kung gaano kasaya yung nanay nitong aso na to, ganun din ako kasaya para sakanya. May bago na naman kaming baby. Lima sila. Pero eto yung pinakapaborito ko. Sobrang tahimik at bait niya kasi. Hindi siya kagaya nung mga kapatid niya na maingay at makulit. Etong isang to eh ang sarap yakapin at kulitin. Dami na namang blessing ang dumating. Ganitong buhay lang oh. Maraming aso at bata kuntento na ko. Next time na lang yung lovelife. Aso na lang, good na :)

Malamig. 

Kailangan ko ng kahawak ng kamay. Buti na lang nandiyan ka. Salamat :)

Malamig.

Kailangan ko ng kahawak ng kamay. Buti na lang nandiyan ka. Salamat :)

Pinapangako ko. Mas pipiliin kong ako na ang makasakit wag lang ako ang masaktan. Ayoko na ng ganitong feeling. Ayoko na. Tapos na ako dito. 2years ago, binigay ko lahat. Nagmahal ako ng totoo pero sinaktan lang ako. Dalawang taon din akong wasak. Dalawang taong hindi alam kung pano at saan mag uumpisa. Tapos ngayon eto na naman ako? Wala talaga akong kadala dala. Masakit na sobra. Mas gugustuhin ko pang sumakit ngipin ko kesa sumakit ang puso ko. Nakakapagod na. Ayoko na.

theraspberrylady:

Mga Paalala Na Parang Pag-Ibig From The Trains of Manila

(PART TWO)

July 24, 2014

Tanghali na ako nagising. Pero parang kulang pa rin yung tulog ko. Feeling ko kailangan ko pang matulog ng mga sampung oras. Pero syempre hindi pwede. Bumangon, naghilamos at nagsuklay. Inabot ang salamin at susi sabay lumabas. Kinuha ko yung laundry ko. Pagbalik ko sa apartment, napagdesisyunan kong maligo na. Inayos ko muna yung susuot ko para sa araw na to. Habang inaalis ko yung knot sa plastic na pinaglagyan ng mga damit ko, may biglang pumasok sa isip ko. Hindi ko kasi maalis ng ayos yung knot. Kung tutuusin pwede ko namang sirain yung plastic. Pero hindi ko ginawa. Kahit masakit na yung mga daliri ko kakaalis nung knot, pinilit ko pa din alisin to sa maayos na paraan. Ganun rin pala sa relasyon, kahit nahihirapan at nasasaktan ka na pinipilit pa din nating ayusin to. Kahit sobrang sakit na at ang pinakamadaling paraan na lang para matapos yung sakit eh sirain na lang. Pero hindi pa din ginagawa, kasi ayaw nating matapos agad :)

This stranger was the most important person in my life

mumaykalamay:

Aubrieeeeeee haha ayan! Ang tagal mo kasi haha saglit lang tuloy yung mga pangyayari haha napagod ka lang tumakbo hahahaha 😆 nganga ka pa sa yearbook mo. Haha thank you sa uulitin ulit.

Chubby cheeks! :)

mumaykalamay

Mumaaaaaaaaaayyyyyy :)

Ano ba napala natin nung nagkita tayo? Picture at pagod lang ano? Hahaha. Pero okay naman at least nakita mo ko. Alam ko namang gustong gusto mo kong makasama ulit eh. Hahahah! Thank you kahit pinagmadali mo ako ng bongga. Sorry kasi late ako. Hahahah! Bawi ako next time. At syempre ikaw din dapat. Hihi :)

July 12, 2014

Nagtagpo na naman kami ng aking Alma mater. Nakakamiss lang mag aral at magcutting. Tipong sa sobrang haba ng break mapapatambay ka na lang sa Bon Appetea at mapagdedesisyunan niyong magtotropa na wag ng pumasok. Hahaha. Nakakamiss din yung sleepless nights dahil sa mga project ng mga feeling major na subject at yung pang grand slam na thesis. Hahaha chos! Ang sarap din alalahanin yung sampu lang kaming estudyante sa Russian class namin na kapag umabsent at nangopya ka eh alam agad. Yung tipong kahit mamilipit na dila mo sa pag pronounce ng tinuturo ni prof ayos lang kasi alam mong may pagtatawanan mga classmate mo. Hays. Buhay college ang sarap mong balikan :)

July 12, 2014

Nagtagpo na naman kami ng aking Alma mater. Nakakamiss lang mag aral at magcutting. Tipong sa sobrang haba ng break mapapatambay ka na lang sa Bon Appetea at mapagdedesisyunan niyong magtotropa na wag ng pumasok. Hahaha. Nakakamiss din yung sleepless nights dahil sa mga project ng mga feeling major na subject at yung pang grand slam na thesis. Hahaha chos! Ang sarap din alalahanin yung sampu lang kaming estudyante sa Russian class namin na kapag umabsent at nangopya ka eh alam agad. Yung tipong kahit mamilipit na dila mo sa pag pronounce ng tinuturo ni prof ayos lang kasi alam mong may pagtatawanan mga classmate mo. Hays. Buhay college ang sarap mong balikan :)